Muzyka barokowa jest muzyką epoki, której za początek skomponowania pierwszych utworów tego rodzaju muzyki jest rok 1597. Prekursorem tego gatunku był Jacopo Peri. Pierwsza opera stworzona przez niego nosiła tytuł Dafne. Koniec okresu muzyki barokowej to osiemnasty wiek. Powstały wtedy kompozycje twórców baroku, między innymi: Antonio Vivaldi,
Johann Sebastian Bach. To właśnie śmierć Bacha wyznacza symboliczną datę zakończenia tego okresu w 1750r. Kolejnymi znanymi postaciami tworzącymi ten rodzaj muzyki to Georg Friedrich Handel, Jean-Philippe Rameau czy Domenico Scarlatii. We Włoszech istniały wtedy dwa style komponowania tej muzyki, które o dziwo powstały we Francji. Były to style: stile antico oraz stile nuovo. Charakterystyczną cechą muzyki barokowej jest pewnego rodzaju kontrast pomiędzy wysokim, a niskim rejestrem, a także silne zarysowana podstawa harmoniczna. Do najważniejszych elementów w muzyce barokowej jest kompozycja i forma utworu. Ta muzyka ma za zadanie uczyć, poprzez zastosowanie wszelkiego rodzaju figur retorycznych i konstrukcji formalnych analogicznych do używanych w naucy retoryki słownej, podsumowanie, a jako figury retoryczne: zawieszenie, wykrzyknienia czy wprowadzenie ruchu.